|
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾
چنین نیست که او میپندارد؛ او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است! ﴿٢٣﴾ فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾
انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد! ﴿٢٤﴾ أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا ﴿٢٥﴾
ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم، ﴿٢٥﴾ ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا ﴿٢٦﴾
سپس زمین را از هم شکافتیم، ﴿٢٦﴾ فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ﴿٢٧﴾
و در آن دانههای فراوانی رویاندیم، ﴿٢٧﴾ وَعِنَبًا وَقَضْبًا ﴿٢٨﴾
و انگور و سبزی بسیار، ﴿٢٨﴾ |
|