|
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ﴿١١﴾
هرگز چنین نیست که آنها میپندارند؛ این (قرآن) تذکّر و یادآوری است، ﴿١١﴾ فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾
و هر کس بخواهد از آن پند میگیرد! ﴿١٢﴾ فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ﴿١٣﴾
در الواح پرارزشی ثبت است، ﴿١٣﴾ مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةِۭ ﴿١٤﴾
الواحی والاقدر و پاکیزه، ﴿١٤﴾ بِأَيْدِى سَفَرَةٍ ﴿١٥﴾
به دست سفیرانی است ﴿١٥﴾ كِرَامِۭ بَرَرَةٍ ﴿١٦﴾
والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار! ﴿١٦﴾ قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿١٧﴾
مرگ بر این انسان، چقدر کافر و ناسپاس است! ﴿١٧﴾ |
|